logo

Japan

21 Nov 2016

Wist je dat…

  • Vuilbakken in Japan zeldzaam zijn
  • Ze hier wel constant alles kuisen
  • Ze hier cafés hebben met katten en uilen
  • In Tokyo alles veel inkom kost
  • Sunshine city helemaal niet zo shiny is
  • het pretpark J-world helemaal geen pretpark is
  • Japanse curry heel lekker is
  • Satés hier vaak bestaan uit kippenvelletjes en knor
  • je je j-rail pass niet mag gebruiken na de vervaldatum
  • en zo snel mogelijk weg steekt als je dringen naar het wc moet in het station!!!!
  • Je op café vaak €8 betaald voor een pint bier
  • Japans bier heel goed is
  • Japanners super eerlijk zijn
  • Konnichiwa Hallo betekend
  • de zon altijd onder is in Sunshine city
  • Alles hier in Kanji staat, dus het niet altijd even simpel is om de weg te vinden
  • De bedden hier heel klein zijn
  • De gemiddelde Japanner 1m55 – 1m60
  • e in de voormiddag veel minder grijpkans hebt als in de namiddag
  • Fairy Tail niet zo populair is in Japan
  • Je jezelf hier kan laten masseren door katten ( https://www.youtube.com/watch?v=C8FGBRUw46Y )
  • als je 21 dagen smorgens moet opstaan met de woorden “we moeten oooooopppssttaaaaan” dat je dit na een maand ’s morgens nog hoort
21 Nov 2016

Dag 18: Al terug naar huis :(

Onze wekker stond vandaag om 6u, want we moesten al rond 8u in de luchthaven van Narita zijn.

Om 7u hebben we de trein gepakt naar Nippori, van hieruit hebben we de skytrain naar de luchthaven genomen. Was wel heel duur, ongeveer 2500 yen (€20) per persoon.

De luchthaven van Tokyo was heel groot, maar alles stond goed aangegeven. Dus we vonden alles heel snel.

Vlak bij onze gates zijn we nog gaan eten met ons laatste yens. Om 11u05 zijn we opgestegen richting Zürich. 

We vlogen opnieuw met Swiss. Op het vliegtuig had er een man een boosje op Sus omdat die te veel lawaai maakte. De man wierp regelmatig boze blikken.

Na 12 uur vliegen zijn we geland in Zürich. Ondertussen was het 16u plaatselijke tijd. Rond 17u hadden we ons volgende vliegtuig al naar Brussel.

Door verschillende problemen moesten we een uur in het vliegtuig wachten voor we konden opstijgen. Onderweg hadden we veel last van turbulentie door onweer.

Rond 19u zijn we geland in Brussel. Daar hebben we eerst op onze rugzakken gewacht. Die van Sus, Dries en Sels kwam redelijk snel, maar de mijne bleef weg. Na 20 minuten zijn we dan toch maar eens gaan informeren en blijkbaar was mijn rugzak van het karretje gevallen in Zürich. Dus deze was er niet bij. Morgen zouden ze deze bij mij thuis komen brengen.

Ten slotte heeft Pelle ons allemaal naar huis gebracht.

20 Nov 2016

Dag 17: Yoyogi-park & Shibiyu cross road

Vandaag zijn we om 9u opgestaan en gaan ontbijten in ons hostel. Rond 11 uur zijn we vertrokken naar het Yoyogi-park. Dit is een park in het zuid-westen van Tokyo. Vooral op zondag zou hier veel te zien zijn.

We hadden de trein gepakt naar het Yoyogi station, van daaruit moesten we nog een kilometer wandelen naar het park. 

Aan de ingang stond een grote houten shrine, hier achter was een bospad met een mysterieuze uitstraling. Op bepaalde punten stonden opnieuw houten shrines.

Er wandelde heel veel volk in het park. Veel Japanners (vooral kindjes) hadden kimono’s aan.

Na een tijdje kwamen we aan kraampjes met bloemen (vermoedelijk voor de geur), gevolgd door een druk plein met een tempel. Van hieruit zijn we richting het Shibuya station beginnen wandelen. 

In het park langs de kant van Shibuya, kwamen we aan een groot grasplein met een vijver en fonteintjes. Op het plein zat heel veel volk. In het midden stond een man met een grote bellenblazer als animatie voor kleine kindjes. Aan het water waren straatmuzikanten aan het trommelen. De sfeer op het plein was heel rustgevend en gezellig.

_mg_0852

In Shibuya zijn we eerst op zoek gegaan naar eten, want we waren weer uitgehongerd. Het plan was om sushi te gaan eten, maar daar stonden ze van buiten al aan te schuiven. Naast de sushi bar was een “Curry House”, dus zijn we daar maar naar toe gegaan. Zoals altijd smaakte de curry weer heerlijk. Ga ik toch missen als we terug in België zijn!

Vlak bij het “Curry House” was het Shibuya kruispunt. Dit is het bekendste kruispunt van Tokyo en al snel was duidelijk waarom. Het was er overdruk en de zebrapaden op het kruispunt liepen langs alle kanten. Voor alle zebrapaden werd het tegelijk groen en op die moment was het kruispunt één en al chaos van overstekende mensen.

‘S avonds zijn we opnieuw naar Akihabara geweest om nog een paar souveniers te kopen die we graag wilden. Sels had enkel de groene nog nodig van zijn Final Fantasy collectie, dus wou die nog gaan vangen. Sels en Sus wilden graag een ketting kopen, omdat ze een Japanner met een coole ketting hadden gezien op de heenweg naar Hakone. Ik wou nog graag een Kimono.

Na onze aankopen zijn we naar ons hotel gegaan en vervolgens opnieuw naar de karaoke bar “Big Echo”. Deze keer hadden we van direct een uur gepakt. Rond half 2 zijn we gaan slapen, want morgen moeten we al heel vroeg vertrekken naar de luchthaven.

19 Nov 2016

Dag 16: Nakano Broadway & Tokyo Skytree & Karaoke

Vandaag stond onze wekker al om 8u. Het regende en daardoor geraakte we niet goed uit ons bed. Om half 10 zijn we gaan ontbijten en om 11uur zijn we uiteindelijk vertrokken naar Nakano Broadway.

Onze JR Pass was maar geldig tot gisteren. Omdat ze die de voorbije weken bijna niet gecontroleerd hadden en het openbare vervoer heel duur is in Japan, besloten we om deze verder proberen te gebruiken. Op onze heenweg naar Nakano Broadway lukten ons dit heel goed.

Eerst kwamen we in een grote hal. Op het einde daarvan hing een groot bord met “Nakano broadway” op. Vanaf daar begon het shoppingcenter.

Het shoppingcenter was enorm groot en had in totaal 4 verdiepingen. Het zag er net zo uit als in het spelletje van Digimon. Het tweede en het derde verdiep bestond vooral uit winkels met anime gadgets. Je kon er eindeloos rondsnuffelen.

Rond 2 uur zijn we op zoek gegaan naar een curry restaurant. Vlak voor het shoppingcenter, in de hal naar het station vonden we er één. Na het eten zijn we nog een uurtje terug gaan shoppen, vooral Sels kocht veel anime popjes. Daarna zijn we met de trein teruggegaan naar ons hotel.

Aan het station was nu wel strengere controle. Ik ging als eerste door en ze pakte mijn pas af, omdat ze doorhadden dat deze niet meer geldig was. Ik moest vanaf nu dus zelf treintickets gaan kopen. De jongens hadden hun treinpas nog, dus konden in principe de volgende dagen nog eens een poging wagen.

Treintickets kopen was niet eenvoudig. Je moest deze kopen aan een machine en dit was allemaal in Kanji. Omdat we er echt niets van begrepen, zochten we iemand die Engels kon om ons te helpen. Eén van de Japanese meisjes waar we het aan vroegen, kon geen engels maar hielp ons wel iemand te vinden die engels kon. Dankzij hun hulp hadden we na een tijdje onze treintickets.

Aangekomen aan ons hotel, hebben we even een rustpauze gehouden. Daarna zijn we vertrokken naar de Skytree. Deze was niet zo ver van ons hotel.

De Skytree zag er van buiten veel mooier uit als de Tokyo tower en was ook een heel stuk groter. Het zou het hoogste bouwwerk van Japan zijn, 634 meter. De toren had een spookachtig uitzicht en was daardoor zo knap.

In het gebouw waren verschillende winkels te zien en activiteiten te doen. Zo was er bijvoorbeeld een aquarium. Alles was er wel heel duur.

Beneden kon je tickets kopen voor de lift naar boven te nemen naar het “Tokyo Skytree Tembo Deck”, op 350m. Deze tickets kostten ¥2,060 per stuk (ongeveer €17). Op het verdiep had je een prachtig uitzicht over de stad. Veel mooier als de Tokyo Tower. Op het verdiep waren ook verschillende standjes waar je dingen kon bekijken. Zo kon je bijvoorbeeld een virtuele bril opzetten zodat je uit de ogen van een ruitenwasser van het gebouw kon kijken, enz.

Op het verdiep kon je nog een lift naar een nog hoger verdiep “Tokyo Skytree Tembo Galleria” nemen (450m), maar daar moest je natuurlijk een nieuw ticket voor kopen. Dit kostte ¥1,030 (ongeveer €8).

Op het “Tokyo Skytree Tembo Galleria” had je een minder mooi uitzicht dan op het lagere verdiep, omdat dit een beetje te hoog was en bijgevolg ook mistiger. De lift naar boven was wel echt de moeite, omdat deze bovenaan en vooraan van glas was. Je kon de lucht dus zien.

Op onze weg terug naar de uitgang van de Skytree kwamen we een “Pen Pineapple Apple Pen” winkel tegen. In de winkel hingen verschillende posters van de zanger van de “PPAP Pen Pineapple Apple Pen” song en het liedje werd er ook constant afgespeeld.

_mg_0730

Verder kwamen we ook nog het “Pokemon Center Sky Tree Town” tegen. Hier kocht ik een Eevee op ware grootte voor Pelle.
photo_19-11-2016_12-08 photo_19-11-2016_12-06 photo_19-11-2016_12-09

Toen we terug richting ons hotel wandelde, passeerde we een karaoke bar “Big Echo” en besloten we om karaoke te gaan zingen. We kozen voor een half uur.

De karaokebar bestond uit allemaal verschillende kamertjes. In elk kamertje stond een zetel, tv en karaoke installatie. Zo kon je privé met je vrienden karaoke zingen. Het duurde een hele tijd voordat we er iets van begrepen, omdat het allemaal in het Japans was. Sus begon al maar gewoon zijn eigen versie te maken van de Japanse liedjes en mee te zingen.

Na een tijdje had Sels door hoe we het in het engels konden zetten en konden we beginnen zingen. Maar toen was ons half uur al op. Daarom hebben we nog een half uur extra bij gepakt.

Na de karaoke zijn we nog eens langs de crane games aan ons hotel gepasseerd en naar het batting center ernaast geweest. Sus en Sels wilden dat eens proberen, maar dat was niet zo makkelijk.

17 Nov 2016

Dag 14: Sunshine city & Tokyo tower

We hadden vandaag afgesproken om met zijn allen op te staan om 7u voor naar het pretpark “Fuji-Q Highland” te gaan. Maar dat plan faalde redelijk hard, want alleen Dries geraakte uit zijn bed.
Rond 9 uur waren we eindelijk allemaal uit ons bed, maar toen was het al te laat om nog te vertrekken. We moesten dus op zoek gaan naar een andere activiteit, die we in de plaats konden doen.

Na het ontbijt besloten we om naar Sunshine City te gaan. Dit is een winkelcomplex gelegen in Ikebukuro. Het gebouw telt in totaal 60 verdiepingen.
We waren vooral van plan om naar het pretpark J-World te gaan, dat gelegen was in het gebouw. Ik had hier op internet super goede recensies over gelezen. Verder was er in Sunshine City ook nog een Pokémon center, waar ik zeker ook eens een kijkje wou gaan nemen.

Toen we in Sunshine City aankwamen, viel het ons al snel op dat het niet zo spectaculair was dan we hadden verwacht. Alles kostten inkom. Zelfs om de lift naar een paar verdiepingen hoger te nemen, moest je betalen.

Het Ikebukuro’s Pokémon Center was leuk om te zien. Het was een grote winkel waar je allemaal gadgets van Pokemon kon kopen. In de winkel speelde ze wel een irritante muziekje van Pikachu die constant “Pika pika” zei. Daardoor kreeg Dries een mini boosje en wou hij snel weg.

J-World viel enorm hard tegen. Aan de inkom moest je kiezen tussen een ticket van 800 yen (€7) of één van 2,600 yen (22€). Met het duurste ticket had je onbeperkte toegang tot alle attracties en met het goedkoopste kon je er maar enkele doen en kon je bijbetalen indien je in één van de andere attracties wou. Op het reclame bord zagen de attracties er eerder uit voor kleinere kinderen. We besloten daarom om het goedkoopste ticket te pakken en eens binnen te gaan kijken.

Eerst zijn we iets gaan eten in de J-World kitchen. Alle menu’s hadden iets te maken met anime’s. Dries en Sus hebben Ichiban Naruto Ramen gegeten, ik een Bleach spaghetti en Sels een vies drankje.

IMG_5228 IMG_5231

Na het eten, kwamen we terecht in de Naruto area. Hier kon je verschillende mini games spelen in het thema van Naruto, zoals bijvoorbeeld evenwicht houden.

Daarna kwamen we in de Dragon Ball-Z area, waar je in een levensgrote Saiyan space capsule kon gaan zitten.
Je kon er ook een foto van jezelf trekken met een Raditz’ battle damaged armor aan.

dragonballz IMG_5233

Als laatste konden we wandelen door de One Piece Area. Deze bestond voornamelijk uit nagebouwde decors en attributen uit One Piece, zoals het Gao cannon, het café van Brook, …

Onderweg terug naar het metro station kwamen we een Anime cosplay shop tegen. Alle kleding zag er kei cool uit, maar was natuurlijk ook redelijk prijzig.

IMG_5234 IMG_5235

Na ons Ikebukuro avontuur besloten we om naar de Tokyo tower te gaan. Hiervoor moesten we een paar metro’s nemen. Tijdens het opstappen op de eerste metro gingen de deuren door één of andere reden ineens dicht. Hierdoor zat Dries alleen op de metro en moesten wij een volgende metro achterna nemen. Geen paniek! Uiteindelijk vonden we hem terug!

De Tokyo Tower zag er bijna hetzelfde uit als de Eiffeltoren, maar was zelfs nog iets hoger (333 meter). Hij stond bekend als de tweede hoogste toren van Japan. Onderaan de toren zijn we een pannenkoek gaan eten met chocolade, banaan, aardbei en slagroom. Was kei lekker.

IMG_5237

Op het eerste verdieping van de Tokyo Tower kon je de “One Piece Tower” bezoeken. Dit is een pretpark over One Piece. Maar daar zijn we uiteindelijk niet meer naar toe gegaan, want dat kostte ook redelijk veel inkom en we hadden daar een beetje bang van na J-World. We zijn wel een kijkje gaan nemen in de souvenier shop van One Piece en die was zeker de moeite. Ik heb daar een mugiwara en een one piece vlag gekocht.

IMG_5239 IMG_5240 IMG_5243 IMG_5248 IMG_5242 IMG_5241 IMG_5245  IMG_5250

IMG_5356 IMG_5349

Een ticket naar boven (op 150m) kostte 900yen (€8), en was zeker de moeite waard. Het was er donker en er was een soort van lichtshow en een loungy muziekje. En je zag er natuurlijk een mooi uitzicht over heel Tokyo.

IMG_5257

Op het einde van de avond zijn we wat bier gaan kopen in een grote winkel in de buurt van ons hotel die tot ’s nachts open was. En daarna hebben we nog gezellig wat in ons hotel gezeten.