logo

Mexico

07 Oct 2018

Wist je dat…

  • Chiapas vroeger een land was
  • de meeste mensen van Chiapas nog van Indiaanse afkomst zijn
  • er naar de luchthaven van Schiphol ‘s morgens extreem veel file is
  • fototoestellen verboden zijn in heel veel cenotes
  • een octopus van kleur kan veranderen
  • Mexicanen veel tequila kunnen drinken
  • gedroogde bananen in Mexico maar 5 pesos kosten
  • er naar de luchthaven van Schiphol ‘s morgens extreem veel file is
  • er in Mexico op de baan heel veel gevaarlijke snelheidsheuvels liggen op de meest onlogische plaatsen
  • Volaris zware afzetters zijn
  • er tequila bestaat met koffiesmaak dat lekkerder is als koffie zelf
  • de watervallen van Agua Azul (Letterlijke vertaling: Watervallen van Blauw Water) niet altijd blauw zien
07 Oct 2018

Dag 13: Aankomst in Nederland en terugrit naar België

Om 12:30u landde ons vliegtuig in Amsterdam. We hoopte om iemand van België tegen te komen zodat we naar een lift konden vragen, want we hadden door de omstandigheden nu natuurlijk geen auto meer om terug naar huis te rijden. Maar we hoorde jammer genoeg enkel Nederlanders rondom ons. Gans de vliegtuigrit hadden we ook geen enkele Belg gehoord.

De man aan de paspoortcontrole vroeg aan Sus van waar hij kwam en hij zei per ongeluk Peru. Als volgende vraag vroeg hij, hoe reizen jullie straks verder naar België en daar antwoord hij natuurlijk weer iets te eerlijk op van “dat weten wij nog niet…”. Hij vond Sus maar heel raar, maar hij mocht al maar goed toch door. 😛

We moesten lang wachten op onze bagage, maar ze was er al maar goed wel bij. Om 14u namen we de trein terug naar België. Sus heeft de hele treinrit geslapen, want hij was doodop omdat hij in het vliegtuig niet had kunnen slapen. Ik ben wakker gebleven om op het gerief te letten. Onderweg hadden we wat vertraging en moesten we 2 keer overstappen (in Antwerpen Centraal en Lier) en om half 4 kwamen we aan in Herentals.

03 Oct 2018

Dag 9: El Chiflón watervallen en deadride

Vandaag wilden we graag naar de El Chiflón watervallen gaan. We hadden hier gisteren over geïnformeerd bij verschillende reisbureaus, maar die boden enkel een tour aan om in de voormiddag naar de watervallen te gaan en in de namiddag naar de Montebello meren. Ik had op verschillende blogs gelezen dat de Montebello meren niet de moeite waren en dat een hele namiddag naar daar gaan veel te lang was. Ook hadden we bang dat het in de voormiddag veel te druk zou zijn aan de El Chiflón watervallen, omdat al die tourbussen dan naar daar gaan. Het leek ons de beste oplossing om ergens een huurauto proberen te regelen en op ons eigen in de namiddag naar de watervallen te gaan.

We stonden op om 9u en gingen eerst ontbijten in een klein plaatselijk restaurantje, het “no name” restaurant. Daarna stapte we naar het adres dat ik gevonden had van een auto verhuurmaatschappij. Het adres bleek echter niet te kloppen. We passeerde onderweg een toeristeninformatie kantoor. We besloten om daar naar informatie te gaan vragen. De dame aan de balie raadde ons af om vandaag nog naar de watervallen te rijden, want het zou heel lang onderweg zijn, rond de 3 uur enkel. Ze gaf ons een paar tips voor wandelingen die we in de buurt konden doen. Ik had natuurlijk geen wandelschoenen bij, omdat we onze bagage op het begin van onze reis hadden moeten achterlaten in de koffer van de auto aan de luchthaven van Amsterdam. Omdat mijn voeten al open lagen door het stappen met mijn sandalen de voorbije dagen, leek het ons een goed idee om eerst goedkope sportschoenen te gaan kopen. Daarna zijn we terug naar ons hotel gewandeld voor wat informatie op te zoeken over de wandelingen en onze rugzak klaar te maken.

02 Oct 2018

Dag 8: San Cristóbal de Las Casas

We waren allebei doodop van de voorbije dagen, dus besloten om vandaag een rustdagje te houden en op ons gemak het stadje te verkennen. We sliepen uit tot half 10 zodat we nog net op tijd waren voor het ontbijt, maar dit stelde niet veel voor. Er waren enkel stukjes stokbrood, boter en een heel zoete cornflakes met veel te veel verschillende kleuren. Dan maar in het centrum gaan ontbijten. 😉

We hadden zoveel honger dat we bij het eerste Mexicaans restaurantje (La Popular Mezcaleria) dat er goed uit zag al stopte. Ook de kaart was in het Spaans. Sus bestelde 2 verschillende taco’s die hij nog niet gegeten had in Mexico, “chorizo” en “garnachas”. Ik vroeg wat er vegetarisch of met vis was. De kelner zei dat ze enkel soep met scampi’s in aanbieding hadden. Ik vroeg of het mogelijk was om een paar scampi’s tussen een taco te doen, maar dat ging niet. Daarom besloot ik enkel iets te drinken en te wachten tot Sus zijn eten op had om dan ergens anders te gaan eten. Na een kwartier kwam de kelner ineens terug en zei hij dat het restaurant naast hem wel taco’s met scampi’s had. Hij vroeg of het goed was dat hij die voor mij ging halen en ik zou die dan op zijn terras mogen opeten. Ik zou er in totaal 20 cent extra voor betalen. We besloten om dit te doen. Super service! 😀 Na een tijdje kwamen onze taco’s. Ze waren allemaal super lekker. Sus vond zijn chorizo taco’s het beste.

Na het eten gingen we wat door het centrum wandelen. We kwamen aan veel trappen die naar boven gingen. Bovenaan de trappen stond een mooie kerk de Iglesia de Guadalupe. We besloten om de trappen te beklimmen om het uitzicht over de stad te kunnen zien.

Daarna zijn we terug gewandeld en een grote Java Chip Frappuccino gaan drinken in de Star Bucks. Rond 17u waren we moe en gingen we terug naar ons hotel om even een siesta te doen.

Om 20u hadden we onze wekker terug gezet om te gaan eten en het nachtleven te gaan verkennen in de stad. We hadden allebei nog altijd geen honger, dus besloten om enkel iets te gaan drinken. Ik had een route uitgestippeld met cafeetjes die we konden doen. Als eerste gingen we naar “Santo Nahual”. Dit was eigelijk een restaurant maar je kon er ook gezellig iets drinken en er was een bandje aan het spelen. Het was van binnen ook heel mooi er stonden bomen in enz. Het was heel tropisch aangekleed. De bediening was wel niet zo goed. We moesten heel lang op onze bestelling wachten en dan brachten ze nog het verkeerde bier voor Sus 😀 Ik had per ongeluk een rode wijn besteld. Normaal drink ik dat niet zo graag, maar deze was super lekker. Zeker voor herhaling vatbaar.

Als volgende cafeetje gingen we naar Panóptico. En hier was het zo gezellig dat we er zijn blijven plakken en de ander cafe’s die op onze planning stonden niet meer zijn gaan doen. De barman was ook heel vriendelijk en de bediening was top. Na een tijdje probeerde een zwerver ons een hamster te verkopen. Hij zette hem op onze tafel en begon een hele uitleg tegen ons te doen. De barman kwam hem boos wegjagen, maar zijn hamster zat nog op onze tafel. De barman had dit niet direct door. De zwerver probeerde uit te leggen dat hij zijn hamster terug wou, maar de barman wou daar niet naar luisteren. Was wel grappig. We zijn tot 1u in de bar blijven plakken en daarna toch maar gaan slapen, zodat we morgen niet te laat opstaan.

01 Oct 2018

Dag 7: Jungletempels en watervallen

Om 8 uur moesten we al klaar staan voor onze uitstap van vandaag. We moesten ook al ons bagage meenemen, want de eindbestemming voor vandaag was San Cristóbal de Las Casas. Een busje kwam ons ophalen aan ons hotel en bracht ons naar de jungleruïnes van Palenque.

De bus zette ons af aan een pleintje. Hierop stond een klein marktje en werd er reclame gemaakt voor gidsen. Rond het plein was allemaal jungle. Als je naar rechts ging kon je naar de gerestaureerde maya stad gaan kijken. Links bevond zich de jungle en hier kon je ook nog ruïnes terugvinden. Deze waren niet opgeknapt en bevonden zich nog in dezelfde staat dan hoe ze deze gevonden hadden. De buschauffeur waarschuwde ons wel om daar zeker niet in te gaan wandelen zonder gids, want de jungle was heel groot en er waren niet overal paden. Er waren al vaker mensen in verdwaald.

De gerestaureerde Maya stad koste inkom, maar dit ticket zat al bij in de prijs die we betaald hadden aan de reisorganisatie. We besloten om deze eerst te bezichtigen. Omdat het nog vroeg was, was er nog niet zo veel volk. Achter de ruïnes kon je ook nog langs een aangelegd pad langs een waterval wandelen. Terwijl we in het park waren hoorde we brulapen roepen. We besloten om deze te gaan zoeken. Na een tijdje stopte het geluid.

Omdat we de brulapen echt wouden vinden, huurden we een gids en gingen we de andere kant van de jungle in. We wandelden een uur in de jungle rond zonder ook maar 1 dier te zien. Alleen hadden we gegarandeerd verdwaald, maar ik begon toch al te denken dat we in het zak gezet waren. Want normaal gezien vind zo’n gids altijd het ene diertje na het andere, al is het maar een hagedis. Toen we de uitgang van het park bereikten, om terug te gaan deed onze gids ineens teken dat hij ze gevonden had. En we hadden geluk. Normaal gezien kan je ze enkel van ver bezichtigen, maar vandaag kwamen ze redelijk dicht.

In de namiddag reden we naar de Misol Há waterval. Dit is een 35 meter hoge waterval, met een grot achter. Je kon er zwemmen en wandelen. Omdat we hier maar een stop van een half uur namen, besloten we om gewoon een beetje van het mooie uitzicht te genieten. Het was er jammer genoeg wel heel druk met andere toeristen.

Vervolgens reden we naar de watervallen van “Agua Azul” (Spaans voor “Watervallen van Blauw Water”). Dit zijn watervallen waarin je kan zwemmen. Normaal gezien zijn deze helder blauw, maar vandaag waren ze vuil en bruin en niemand had zin om er in te gaan zwemmen. Achteraf hoorde we zeggen dat de oorzaak hiervoor het regenseizoen zou zijn.

Het dorpje naast de watervallen leefde puur op de toerisme van de watervallen. Er was een marktje met veel opdringerige verkopers. Ook op straat liepen er verkopers rond die gedroogde bananen probeerde te verkopen voor 5 pesos. Een oude enge vrouw werd zelfs elke keer boos wanneer je ze afwees en stond zonder dat je haar gezien had vaak ineens achter jouw, waardoor je meestal heel hard verschoot. We besloten om samen met een Duits meisje dat ook op onze bus zat en alleen reisde vodka te gaan drinken uit een kokosnoot in 1 van de kraampjes met zicht op de watervallen.

In de late namiddag vertrok onze bus. Een deel van de passagiers moest terug naar Palenque, dus we reden eerst naar het punt waar onze wegen gingen splitsen. Daar moesten we een half uur wachten op een nieuwe bus, waarmee we verder konden rijden naar San Cristóbal de Las Casas. Terwijl we aan het wachten waren probeerde ik te checken of ik internet had met mijn laptop om een hostel voor vanavond te kunnen boeken. Er was geen internet, dus het spelletje van Google sprong op. De kindjes van de winkel waren hier heel gefascineerd door.

De busrit duurde heel lang, we waren nog een 5 uur ongeveer onderweg naar San Cristóbal de Las Casas. Om 23:30u kwamen we aan. Onderweg heb ik nog een hotel (Hotel Nordika) kunnen boeken toen ik even bereik had. Toen we aankwamen in San Cristóbal de Las Casas zijn we hier direct naar toe gestapt om te gaan slapen, want we waren allebei kei moe.